صفحه نخست

در باره ما

ارتباط با ما

درباره ما
فصلنامه بشارت
همايش ها و نشست ها
بولتن خبري افغانستان
خبر و گزارش هاي خبري
گفتگو
داستانهای قرآنی
شميم احساس
اهل بيت (ع)
مهدویت
مقالات
زن و خانواده
کتابخانه
گالري تصاوير
تازه های نشر
افغانستان شناسی
سایتهای افغانستان
صفحات ویژه

آمار سایت

افغانستان در تحولات اجتماعی و اقتصادی سال گذشته


محمد اسحاق فیاض
Mif_1967@yahoo.com

هرچند که نرخ در سال گذشته نسبت به سال های قبل کمی بالا رفت و این مسئله مشکلات زیادی برای توده های مردم ایجاد کرد، بخصوص جلوگیری ایران از ورود تیل به کشور برای توده های مردم مشکلات و سختی های فراوانی را ایجاد کرد، اما آنهم وضعیت اقتصادی کشور از نظر میزان تورم نسبت به دیگر کشورها پایین بوده است. اما با کمال تاسف باید گفت که رشد توسعه و باز سازی در سال گذشته چندان مطلوب نبود و حتی پایین تر از سال های قبل بوده است.
با همه این وضعیت باز هم افغانستان دستآورد ها و تحولات اقتصادیی هم داشت که به ان اشاره می شود.
1- برگزاری کنفرانس بین المللی کابل
مهم ترین دستآورد اقتصادی سال گذشته برای افغانستان برگزاری نشست مهم و بین المللی کابل بود. این کنفرانس که در 7 سرطان یا 19 جولای 2010 در کابل برگزار گردید، مهم ترین نشست بین المللی در داخل کشور برای کمک به افغانستان بود. دولت تلاش داشت با جذب کمک های بین الملی بیشتر برای افغانستان و در اختیار گرفتن مصارف این کمک ها مدیریت مالی عاری از فساد را در افغانستان به نمایش بگذارد.
در این کنفرانس مقامات بیش از 70 کشور، حضور یافته بودند. مهمترین هدفی که دولت افغانستان از این کنفرانس دنبال می کرد و به آن رسید، این بود که بیشترین اختیارات مصرف کمک های بین المللی به خود دولت افغانستان واگذار گردد، زیرا مبلغ 15 میلیارد کمک جامعه جهانی برای افغانستان در کنفرانس بین المللی لندن وعده سپرده شده بود، آنچه باقی مانده بود روند مصرف و طرح های زیربنایی و رو بنایی که باید در سایه این مبلغ ساخته شود و به نتیجه برسد، باید در کنفرانس کابل مورد ارزیابی قرار می گرفت. دولت افغانستان طرح جامعی از بازسازی و طرح های زیربنایی را در مورد سرک سازی، سد سازی، صحت، زراعت و... تهیه دیده بود و آن را به کنفرانس کابل ارایه داد. در سایه این طرح و پروژه ها دولت افغانستان پیشنهاد کرد که نیمی از کمک های بین المللی باید توسط خود دولت افغانستان به مصرف برسد و در این کنفرانس این اختیار به دولت افغانستان داده شد.
دومین دستآورد برگزاری کنفرانس بین المللی در کابل، کسب اعتبار بین المللی برای افغانستان بود.
زیراحضور گسترده نمایندگان کشورهای مختلف و نهاد های بین المللی نشانگر اعتمادی بود که جامعه جهانی به دولت افغانستان پیدا کرده بود. اقای کرزی در این کنفرانس گفت: سیستم های موجود حکومتی در افغانستان نسبت به دیروز نهادینه تر شده و در حال رشد است. ما متعهد هستیم که با جامعه کمک کننده کار نماییم و این اعتماد را برای شان بدهیم تا منابع را از طریق بودجه افغانستان به مصرف برسانند.
هرچند آقای کرزی در این کنفرانس سعی کرد تصویر سالمی از وضعیت اداری و حکومت داری در کشور ارایه دهد و با آمارهایی که از انکشاف دهات و توسعه در کشور سعی کرد جریان رو به گسترش فساد را در کشور بپوشاند، اما او در این کار موفقیت چندانی بدست نیاورد و آمارهای معتبر از گسترش فساد در کشور مانع چنین امری گردید.

2- توافق احداث خط لوه گار ترکمنستان به هند
در پنجمين نشست گروه كاري طرح احداث خط لوله گاز تركمنستان- افغانستان – پاكستان – هند (طرح موسوم به TAPI) با حضور مسئولان و كارشناسان مربوطه چهار كشور مذكور، در 2 میزان (24 سپتامبر 2010) در عشق‌آباد برگزار شد، آنان بر تسريع در اجراي طرح خط لوله گاز تركمنستان- افغانستان – پاكستان – هند و همكاري همه جانبه در اين زمينه تاكيد كردند. کشورهای افغانستان، پاکستان، ترکمنستان و هندوستان مسوده چهارچوب اعمار پایپ لاین گاز ترکمنستان را از مسیر افغانستان به پاکستان و هندوستان در ترکمنستان نهایی و امضا نمودند. وحیدالله شهرانی، وزیر معادن گفت این چارچوب جامع دربرگیرنده تعیین مسئولیت های هر چهار حکومت، حجم یا مقدار انتقال گاز به هر سه کشور و مقدار استفاده آن، تعیین تاریخ بخاطر قیمت گذاری گاز و نهائی ساختن فیس ترانزیت و دیگر امور مالیاتی می باشد. شهرانی خاطرنشان ساخت که براساس این چارچوب، هر چهار کشور مکلفند تا موارد یادشده را تا اخیر دسمبر 2010 نهایی ساخته و موافقت نامه بین الحکومتی را که روسای جمهور هر چهار کشور بمنظور حمایت سیاسی جهت تطبیق موثر و به وقت پروژه انتقال پایپ لاین گاز می باشد، امضاء نمایند.
طول اين خط گاز 1800 كيلو متر مي باشد كه 917 كيلو متر آن از خاك افغانستان عبور خواهد كرد و برعلاوه عوايد دولت از بابت فيس ترانزيت ، مطابق به مسير تعيین شده نقاط عمده داراي نفوس قابل ملاحظه مستقيماً از اين گاز استفاده خواهند كرد . درجريان اعمار لوله گاز و بعداز آن اين پروژه بزرگ هزار ها فرصت هاي شغلي را درداخل افغانستان ايجاد مي نمايد و به گفته شهراني اين پروژه علاوه از مفاد قابل ملاحظه اقتصادي درابعاد مختلف ، در بالا بردن اهميت افغانستان در فراهم كردن زمينه همكاري هاي اقتصادي درمنطقه خيلي مهم است.
براساس چشم اندازی که بای احداث این خط لوله در نظر گرفته شده است، این پروژه تا پایان سال 2014 میلادی تکمیل و به بهره برداری سپرده خواهد شد.
از سوی دیگر ترکمنستان با افغانستان از یک جهت دیگر نیز باید همکاری های بیشتری داشته باشند، زیرا افغانستان و ترکمنستان از حوزه گاری مشترک برخور دارند و نیز در صورت کاوش های گازی و نفتی ممکن است معادن بیشتری را در نوارمرزی دو کشور به صورت مشترک پیدا کنند. براین اساس هردو کشور نیاز مند همکاری های بیشتر باید دیگر هستند.
به همین منظور دومین نشست کاری کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی و تجارتی افغانستان و ترکمنستان نیز در سال گذشته در کابل برگزار گردید. در این نشست عبدالهادی ارغندیوال، وزیر اقتصاد ریاست هیئت افغانی و اتا جان مولا نف، سفیر ترکمنستان در کابل ریاست جانب ترکمنستان را به عهده داشت. ارغندیوال با ارائه پیشنهادهای متعدد خواهان عقد قرار دادهای جداگانه در عرصه های مختلف بین مسؤلان افغانستان و جهموری ترکمنستان گردید.

3- کنفرانس لندن برای استخراج معادن کشور
سال گذشته در 27 جون 2010کنفرانسی دیگری در مورد افغانستان در لندن برگزار گردید که درست بعد از برگزاری کنفرانس بین المللی لندن در سال 2009 بود. هدف اساسی این سمینار پیداکردن راهکار اساسی برای استخراج معادن افغانستان و به داوطلبی گذاشتن معادن کشورما برای شرکت های خارجی بود.
حدود 60 سرمایه گذار و بانکدار از کشورهای مختلف دنیا در لندن کنارهم جمع شدند تا به بررسی فرصتهای سرمایه گذاری در منابع معدنی افغانستان بپردازند. این کنفرانس فرصت های سرمایه گذاری در معادن افغانستان نام گذاری شده بود.
هیئتی به ریاست وحید الله شهرانی وزیر معادن در این کنفرانس شرکت کرداند. او در این کنفرانس در مورد اهمیت معادن افغانستان برای آوردن ثبات در کشور و منطقه صحبت نمود و با استفاده از نقشه ژئولوژیکی افغانستان دریک توضیح مفصل، ظرفیت های معدنی افغانستان را برای شرکت کنندگان کنفرانس توضیح داد و گفت، افغانستان دارای ذخایر غنی معدنی در نقاط مختلف کشور است و تحقیقات انجام شده در خاک افغانستان نشان می دهد که این کشور به ارزش 1 تا 3 هزار میلیارد دالر منابع معدنی دارد. منابع غنی طلا در تخار، بدخشان و غزنی وجود دارد، ذخایر سرشار مس و آهن در مرکز و جنوب افغانستان وجود دارد و منابع قابل توجه نفت و گاز در شمال افغانستان دست نخورده مانده است. در این کنفرانس همچنین مشخص شد که قرار است تا اوایل همین سال روند داوطلبی برای استخراج معادن گاز و نفت شمال افغانستان که ارزش آن به بیش از یک و نیم میلیار دالر می رسد، نیز آغاز شود.
براساس گزارش وزارت معادن طی سه سال گذشته بیش از چهارصد معدن درمناطق مختلف کشور کشف شده است. اما ازاين تعداد معادن شايد به تعداد انگشت هم استفاده نگردیده است. اگر از برخی از معادن مانند معادن زغال سنگ و برخی از سنگ های قیمتی استفاده شده کاملا به صورا غیر فنی بوده است. در حالي كه افغانستان بهترين مس جهان را دارد و از مرغوب ترين معدن آهن دنيا برخوردار مي باشد و نفت و گاز به اندازه اي دارد كه مي تواند در صورت استفاده درست از اين منابع، نياز افغانستان را به نفت و گاز برطرف نمايد. اما خود به خارج وابسته است و با بسته شدن مرز هرات به روی تیل های وادارتی توسط ایران یک بحران در کشورما به وجود آمد.
4- کاهش تولید مواد مخدر در کشور
یکی از تحولات اقتصادی سال گذشته کاهش نسبی مواد مخدر در سال گذشته در کشور بود. سال گذشته در 20 ولایت کشور تریاک کشن نگردید و نیز ولایت هایی که قبلا به امپراطور تولید تریاک لقب یافته بود نیز کشت اندکی صورت گرفت و در نتیجه محصول تریاک در افغانستان در سال گذشته کاهش چشم گیری یافت. این که چرا کشت تریاک در کشور کاهش یافت دو علت اساسی داشت یکی شیوع بیماری گیاهی در مناطق جنوبی کشور بود که سبب کاهش تولید خشخاش این مناطق گردید و عامل اساسی دیگر پایین بودن قیمت تریاک در داخل کشور بود و این موضوع سبب گردید که کشاور زان چندان رغبتی به کشت تریاک نشان ندهند.
اما با کاهش تولید مواد مخدر در کشور قیمت تریاک به ناگهانی بسیار زیاد بالا رفت و امسال این گمانه وجود دارد که بازهم کشت تریاک افزایش پیدا کند.
5- افزایش آمار اعتیاد در کشور
در عین حالی که در سال گذشته تولید تریاک کاهش نسبی داشت، براساس آمارهای منتشره میزاد اعتیاد افغانها به موادمخدر سال گذشته افزایش پیداکرد. بر اساس گفته مقامات دولتی افغانستان و نیز تحقیقات سازمان ملل، بیشتر معتادین کشور در گروه سنی 15 سال تا 64 سال قرار دارند که وجود این تعداد معتاد دو برابر متوسط جهانی نسبت به دیگر کشورها است. در گزارش سازمان ملل آمده است که 80 درصد معتادان را جوانان و مردان، 13 درصد را زنان و 7 درصد را نوجوانان و کودکان تشکیل می دهند.
در این میان در افغانستان تنها ده فیصد از این معتادين به مراكز درماني ترك اعتياد در ‪۲۱‬ولايت دسترسي دارند و اين رقم نشان مي‌دهد كه افراد براي ترك اعتياد در کشور با مشكلات فراوانی رو برو هستند و 90 درصد از این افراد وقتی در دام اعتیاد گرفتار می شوند، مسیر جز مرگ راه دیگری را فرار روی خود شان ندارند.
در سالهای اخیر میزان اعتیاد مردم به صورت گسترده و وحشت ناکی بالا رفته است، طوری که در سال گذشته میزان ابتلای افغانها و بخصوص جوانان به مواد مخدر دو برابر شده است.
معضلات متعدد اجتماعی از قبیل بی کاری، نبود تفریح و سرگرمی سالم، عقب ماندگی و فقر، ارزانی مواد مخدر، جنگ و فشارهای روانی و نیز معتادانی که از خارج به افغانستان آمده و عامل اعتیاد در میان جوانان شده اند، از عوامل اصلی گسترش اعتیاد در میان مردم به شمار می رود، اما تاکنون هیچ نهادی تاکنون عوامل گسترش اعتیاد را به صورت علمی بررسی نکرده و برای رفع این مشکلات این مشکل تلاش های لازم را انجام نداده اند.
بسیاری از کارشناسان کارکردهای دولت و جامعه جهانی را در امر مبارزه با مواد مخدر کمرنگ می دانند و می گویند که فعالیت مافیای مواد مخدر روند مبارزه با مواد مخدر را نه تنها با چالش روبرو ساخته بلکه آن را ناکام کرده است.
ارزانی مواد مخدردر داخل کشور از یک سو و روی آوری کشورهای مصرف کننده مواد مخدر به دارو های روانگردان بجای تریاک و هیرویین از سوی دیگر سبب عدم استقبال از تریاک افغانستان شده است و این خود عاملی شده است که افغانها بجای فروش این مواد افیونی خود آن را مصرف نموده و در دام آن گرفتار گردند.
6- مسیر جدیدی برای قاچاق مواد مخدر
سال گذشته مسیر جدیدی برای قاچاق مواد مخدر بازگردید و آن شمال کشور و مسیر تاجیکستان به کشورهای آسیای مرکزی و روسیه بود.
مواد مخدری که از افغانستان به کشورهای همسایه شمالی انتقال داده می شد، به جای آن در ولایات شمال، اسلحه آورده می گردید. شماری از مسوولین محلی و مردم در ولایت کندز و تخار که با تاجکستان سرحد دارد، گفتند که قاچاقبران و مخالفان مسلح دولت، مواد مخدر را به سرحد تاجکستان قاچاق نموده و بجای آن، سلاح را وارد می کنند. به گفتۀ آنها، حضور پولیس سرحدی در برخی ساحات ضعفیف بوده و مخالفان مسلح از همین خلاء استفاده نموده و دست به قاچاق مواد مخدر و سلاح میزنند.
7- توقیف تانکرهای تیل در مرز ایران
یکی از تحولات اقتصادی دیگر سال گذشته توقیف تانکرهای تیل افغانستان توسط ماموران ایرانی در مرز ایران و افغانستان بود. در حالی که افغانستان حق ترانزیت این تانکرها را داده بود، اما مقامات ایرانی بدون دلیل اقدام به توقیف این تانکرها کردند.
تلاش های مقامات افغانی در این زمینه نتیجه نداد، فهیم معاون اول ریاست جمهوری به ایران سفر کرد و نیز چندین مقامات بلند پایه افغانی بازهم به تهران آمدند، اما مشکل تانکرهای تیل حل نگردید، مقات ایرانی دون این که دلیل آن را ذکر کنند وقت کشی می کردند و سرانجان ادعا کردند که این تانکرها برای ناتو حمل می گردید، اما دولت افغانستان و نیز ناتو به شدت آن را تکذیب کردند و گفتند که ناتو نیازی به مسیر وارداتی با ایران ندارد، بلکه برای خود مسیر های مشخصی دارد و از انجا نیازمندی های خود را وارد می کند.
این توقیف ها سبب گردید قیمت تیل افزایش سرسام اوری پیدا کند و تا دو برابر بالا برود. این افزایش روی مردم فقیر و بی بضاعت تاثیر بسیار مخرب و زیانبار گذاشت و موجب نفرت عمومی از همسایه گردید، در نتیجه مردم در چند شهر افغانستان دست به تظاهرات زدند.
کاری که به آسانی قابل حل بود خود به یک مشکل سیاسی و نزاع میان دوکشور تبدل گردید و خشم مردم را در قالب تظاهرات سبب گردید. سر انجام این غایله پس از دل مکدری ها و بعد از حدود دوماه کشمکش و تلاش تانکرهای تیل را ایران اجازه داد تا وارد افغانستان گردد.
بسیاری از کارشناسان مسائل سیاسی منطقه معتقدند ایران در تصمیم گیری در این رابطه اشتباه کرد. مقامات ایران مدعی شده بودند که هدف آنها از ممنوعیت انتقال تیل از طریق خاک آن کشور به افغانستان بیم از مورد استفادهء قرار گرفتن این مواد توسط نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان است. ولی با یک نگاه ساده متوجه می شود که این دلیل پوچ است، زیرا اگر قرار بود این مواد وارد بازارهای داخلی افغانستان نشود و مورد بهره برداری نیروهای خارجی قرار گیرد، چرا در هشت سال گذشته این مسیر مسدود نبود؟

8- تداوم فقر و بیکاری در کشور
بیکاری و فقر اقتصادی از اصلی ترین مشکل مردم در کشور به حساب می رود و این چالش همچنان در سال گذشته مانند سال های پیشین ادامه پیدا کرد و اندکی هم به آن افزوده گشت.آگاهان امور نیز بر این باورند که بیکاری سبب دلسردی مردم نسبت به دولت گردیده و باعث می شود که شماری از جوانان با مخالفین مسلح همکاری کنند. در حالیکه بیشتر از هشت میلیون تن در کشور بعنوان نیروی مستعد به کار محسوب می شوند، اما مسئولین وزارت کار و امور اجتماعی می گویند که بیش از سه میلیون تن از بیکاری رنج می برند.
يكي از مهم ترين معضلات اجتماعي درافغانستان نبود كار و اشتغال در كشور مي باشد، بي كار در افغانستان در طي 9 سال اخير به يكي از مهمترين دغدغه هاي اجتماعي تبديل گرديده است كه دولت افغانستان و نيز نهاد بين المللي در راستاي توسعه بهبود اجتماعي درافغانستان تلاش مي كنند، نيز از حل آن عاجز آمده اند.
براساس آمارهاي رسمي كه از سوي سازمان ملل درافغانستان انتشار يافته است بيش از 40 درصد مردان و بيش از 60 درصد زنان درافغانستان بيكار هستند. كساني كه آمار شان در ليست افراد شاغل يا صاحب كار قرار گرفته اند نيز كساني هستند كه بسياري از آنان شغل دايمي ندارند، بلكه در آمد كوتاه مدت يا منقطع دارند و دولت افغانستان اين افراد را جزء افراد بيكار به شمار نياورده اند، به عنوان مثال كارگران ساختماني سر چهار راه ها كه هر صبح گاه در سر هرچهار راه بيش از هزار نفر منتظر كار مي مانند و از اين جمع فقط يك درصد شان در ان روز به كار مي روند و بقيه شان هم چنان بيكار به خانه بر مي گردند، دولت افغانستان همه اين افراد را جزء كارگران شاغل يا صاحب كار به شمار آورده اند.
اتحاديه ملي كارگران اعلام كرده است كه 70 در صد از باشندگان کشور به کار دائمی دسترسی ندارند.
اين آمار نشانگر اين حقيقت است كه در واقع ميزان بيكاري در افغانستان ميان مردان نه 40 درصد بلكه 70 در صد مي باشد، زيرا اشتغال و در آمد تعریف خاصي دارد كه افراد با برخورداري از اين ويژگي ها مي تواند فردي داراي شغل به شمار برود، در حالي كه در افغانستان كار ساختماني از طريق نشستن سر چوك و يا دست فروشي به هيچ معياري براي اشتغال و كار گري مطابقت ندارد و نمي تواند آن را شغل به شمار آورد، در حالي كه بسياري از مردم كشورما در شهر ها به اين گونه كارها اشتغال دارد.
به همين دليل اتحادیه ملی کارگران کشور افزایش بیکاری را یکی از انگیزه های افزایش ناامنی در کشور می داند و از نهادها و کشورهای کمک کننده می خواهد تا زمینه کار را برای افغانها در داخل و خارج کشور فراهم نمایند
9- کمبود امکانات صحی
موسسه غیر دولتی آکسفام در سال گذشته اعلام کرد که یک چهارم از جمعیت افغانستان، دسترسی به هیچگونه مراقبت های صحی ندارند. باربارا استاکینگ، رییس این موسسه می گوید، خدمات بهداشتی و درمانی در افغانستان طی سه دهه جنگ به شدت آسیب دیده و افغانستان بالاترین رقم مرگ و میر را در جهان دارد.
این نهاد خیریه بین‌المللی که برای مبارزه با فقر و بی‌عدالتی در بیش از صد کشور جهان فعالیت دارد، افغانستان را یکی از فقیر‌ترین کشورهای دنیا می‌‌داند که از هر پنج کودک زیر پنج سال، یک تن آن به دلیل عدم دسترسی به خدمات صحی در افغانستان از بین می رود.
کمبود مراقبت‌های صحی زنان و کودکان یکی از مهمترین چالش‌ها فراروی زندگی زنان به شمار می‌رود، هرچند وضعیت سلامت زنان هرسال بهبود نسبی پیدا می‌کند، اما بازهم افغانستان یکی از کشورهایی است که بیشترین آمار مرگ و میر کودکان و زنان را هنگام زایمان دارد.
بر اساس آمار يونيسف در سال 2002 ميزان مرگ و مير مادران از 100000 مادر 1600 مي‌باشد كه افغانستان مقام دوم را در جهان از جهت مرگ و مير مادران دارد. عوامل مرگ و مير مادران عبارت است از فقر، عدم دسترسي به امكانات صحي، و مراقبتهاي فوری زایمان، ازدواجها و زایمان‌های زود رس، بارداری زياد، عدم موجوديت مراقبت هاي قبل از ولادت و بعد از ولادت، بدي تغذيه و... مي‌باشد.
براساس این گزارش دسترسي به خدمات صحی باروري فقط 17% امكانات صحي را در كشور تشكيل مي‌هد، رسم و رواجهاي فرهنگي، تداوي زنان را توسط دكتران و پرستاران مرد، به مشكلات زيادي رو به رو ساخته است، نزديك به 40% امكانات صحي اوليه، كارمندان صحي زن ندارند، اكثر ولادت‌ها(84%) در خانه‌ها صورت گرفته و فقط 3/14% ولادتها توسط دايه آموزش ديده و مجرب صورت مي‌گيرد، تقريباً 87% مرگ مادران قابل جلوگيري است.
مرگ اطفال از هر هزار كودك 257 طفل تلف مي‌شود، از هر چهار طفل يك طفل از بين مي‌رود كه بالاترين رقم را در جهان نشان مي‌دهد، تقريباً 69% بيماران سل را در افغانستان زنان تشكيل مي‌دهند.
در نتیجه در هر 30 دقیقه 1 زن بر اثر مسائل بارداری جان می‌بازد که رقم این مرگها از هر 1000 نفر زن 16 تن می‌باشد که 60 برابر کشورهای صنعتی است.
10- گسترش فساد اداری
آرنولد فیلدز رییس اداره نظارت از خدمات بازسازی در افغانستان در اجلاس استماعیه ای که در کنگره امریکا داشت گفت: «صادقانه باید بگویم که از سال 2009 به بعد در افغانستان توجه کم به مبارزه با فساد صورت گرفته است و من متاسفم که با وجود سرمایه گذاری پنجصد ملیارد دالری ما در افغانستان، این کشور امروز از نگاه فساد اداری، در صدر لیست کشورهای قراردارد که فساد در آن به اوجش رسیده است.»
بر اساس تحقیق اخیر سازمان ملل متحد موضوع فساد اداری یکی از بزرگ ترین نگرانی ها در افغانستان است که گاهی نسبت به مسایل امنیتی هم نگران کننده تر می باشد. بر اساس این تحقیق که از سوی مرکز تحقیقاتی راند صورت گرفته است، پولی که در افغانستان رشوه داده می شود مساوی است با یک چهارم حصه عواید خالص سالانه افغانستان.
سال گذشته یکی از موسسات تحقیقاتی، تحقیقی را در ده ولایت افغانستان انجام داده بود که نشان می داد،هر خانواده افغان به طور متوسط برای اجرای کارهای شان در ادارات دولتی، سالانه حدود صد دالر آمریکایی رشوه می دهند. مسئولان اين اداره می گویند، افرادی که در این بررسی با آنان مصاحبه شده، ابراز کرده اند که برای اجرای نصف خدمات دولتی به پرداخت رشوه نیاز داشته اند. مسئول این اداره می گوید معافیت و عدم حسابدهی مامورین دولتی نسبت به آنچه انجام داده اند، از عوامل تقویت کننده فساد در افغانستان است و این روند بیشتر افغانها را نسبت به دولت مرکزی بی باور کرده است. در اين بررسی آنان به این نتیجه رسیده اند که بیش از نصف مصاحبه شوندگان پرداخت پول را مهمترین وسیله ترویج فساد ادارى در افغانستان خوانده اند که به گفته آنها با استفاده از آن مقام های دولتی در برخی موارد خریداری می شوند، تصامیم دادگاه ها به نفع افراد تغییر می کند و نیز ممکن است که با پرداخت پول، پولیس از پیگرد مجرمین صرف نظر کند.
این آمار فقط در مورد طبقات پایین ماموران دولتی میباشد، مقامات بلند پایه دولتی که دست کلانی در فساد دارند کمتر در این گونه گزارشات انعکاس یافته است.
نتیجه
به هرحال افغانستان در سال گذشته با حوادث خونین و تحولات متعدد سیاسی از مرحله سخت و دشوار عبور کرد که انتخابات پارلمانی مهم ترین تحول سیاسی بود و نیز معین شدن جدول زمان بندی خروج نیروهای خارجی از افغانستان مهم ترین تحول به شمار می رفت.
با ان که افغانستان در زمینه توسعه دستآوردهای کلانی نداشت، اما همچنان در آینده ای چشم دوخته است تا با کمک جامعه جهانی بخشی از الام مردم این کشور در سایه توسعه بیشتر التیام پیدا کند. هرچند براساس تحلیل و برداشت بسیاری از کار شناسان نظامی و سیاسی سال جاری در افغانستان بازهم سال خونین تر از گذشته خواهد بود و باردیگر با شروع شدن بهار اتش جنگ شعله های وحشت ناک خود را خواهد گستراند و بازهم کشور در یک دور جدید در دایره دیگری از خشونت ها گرفتار خواهد شد. اما افغانها هنوز هم به آینده بهتر و فردای با صلح و صفا چشم امید دوخته اند، فردای که سه دهه است انتظارش را می کشند و ممکن است چندین دهه دیگر هم انتظار بکشند.
 

برای ارتباط با ما و ارسال نظر  لطفا کلیک کنید