چنان که گفته اند؛ رؤسای سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی کشورهای اسلامی «آسیسکو»(ISESCO)، سال۲۰۰۷ در ششمین اجلاس خود در لیبی، شهر غزنی افغانستان را به عنوان “پایتخت تمدن اسلامی ” شناخته و قرار است در سال ۲۰۱۳ میلادی، رسماً این عنوان به این شهر تاریخی اعطاء شود. این نیت فرهنگ دوستانه، شاید بسیاری از اصحاب اندیشه را به یاد روزگاران گذشته این سر زمین انداخته باشد که در آن غزنی بستر زایش فکر و فرهنگ در دوره غزنویان بود. دوستان فرهنگ پرورما نیز براین شدند که غزنی وغزنی نشینان را هرچه بیشتر برای استقبال از آن سال موعود، آماده کنند و در این باب به سهم خود قدمی بردارند:
طبق برنامه از پیش تعیین شده، در نظر است پنچ شنبه مورخ ۱۵/۲/ ۱۳۹۰ نشست علمی با عنوان «غزنی و تمدن اسلامی» دریکی از اماکن مرکز آن شهر برگذار شود، تا پیش بازی خیری برای سال ۲۰۱۳ باشد. اما این روز ها از سوی؛ خطر«حمله های بهاری» طالبان که از آن با آب و تاب یاد می کنند؛ در راه است و ازسوی دیگربا کشتن شدن اسامه بن لادن (۱۱/۲/۱۳۹۰) رهبراین گروه به دست امریکایی ها خشم طالبان محلی و اعضای القاعده دو چند شده وخبر عملیات چریکی، انتحاری، راه گیری و تعقیب در این جا و آن جا بیشتر به گوش می رسد و در این میان شهر غزنی و راه های منتهی به آن، یکی از کانون های خطر و آشوب است. با این حال دوستان مصصم هستند که در آن شهر آشوب و وحشت، نشست علمی بر گزارنمایند و در پس غبار و دود و خاکستر، از سیمای فرهنگ آفرین و خرد پیشه دیروز آن عاصمه اسلامی، یاد کنند.
یکی از همکاران برای آماده سازی زمینه های نشست، یک روز پیش به آن شهر رفته و حالا روز بعد ما نیز باید به آن جا بروییم. دوربین و دیگر وسایل و لوازم برگزاری نشست را داخل کیسه گونی کچالو انداختیم تا اگرجایی با خطر مواجه شدیم خیلی تابلو نباشد و در همان قدم اول با این ابزار و وسایل بدعت و کفر آمیز! گیر نیفتیم؛ با کمی هراس، رأس ساعت ۸ صبح از دشت برچی با یک تونس به سوی غزنی حرکت کردیم. در این سال ها و روزه ها هرکس از طریق زمینی از شهری به شهری برود حتما با کاروان های نظامی خارجی ها و یا کاروان های پشتبانی تدارکات مواجه می شوند؛ گاهی زنجیره این کاروان ها به چند کلیومتر می رسد و عابران مجبورند به حالت سکسکه ای و قدم به قدم به راه ادامه دهند و گاه به خصوص در جاهای که جاده خراب است و همچنین در ورودی شهرها چندین ساعت درترافیک گیر کنند؛ طالبان مدام از فرصت استفاده کرده برهمین کاروان ها حمله می کنند وگاه جنگ و درگیری موجب بسته شدن راه و خطر برای مسافران عادی می گردد و روزی نیست که چنیدین حادثه مرگبار در جاده کابل- غزنی- قندهار- فراه، رخ ندهد و طبعا یک مسافر عادی نیز در مسیری مانند جاده کابل- غزنی با انواع خطر جانی ومالی و وضعیت های ناگوار دیگر مواجه می گردد . به هر حال؛ در مسیر رفتن به غزنی با چند کاروان تدارکات و قطارنظامی برخوردیم اما خطری پیش نیامد و به سلامت به مقصد رسیدیم.
حدود ساعت یازده ونیم صبح به غزنی رسیدیم و راه مدرسه خاتم الانبیاء را که در حیدر آباد واقع است، جویا شدیم؛ آقای احسانی یکی از استادان مدرسه را در خیابان یافتم، او مارا به مدرسه خاتم الانییاء راهنمایی کرد. آن جا با استقبال مهربان استادان، طلاب و متولیان مدرسه و برخی از معززین محل، مواجه شدیم.
از همان ابتدا در حالی که شوربای ظهرانه مدرسه را صرف می کردیم با استاد وفایی که مدیر واستاد مدرسه خاتم الانبیاء است و همچنین با برخی دیگر از استنادان آنجا، آشنا شدیم؛ استاد وفایی در گفتگوی صمیمانه از امور مربوط به مدارس دینی و چند و چون آن برایمان سخن گفت و گفت:
کلنگ ساخت مدرسه خاتم الانبیاء درسال ۱۳۷۷ به زمین خورده و سال به سال بخشی از آن ساخته شده و بخش های آن همچنان در دست اعمار است. استاد وفایی می گوید این مدرسه در زمره مدارس همکار با جامعه المصطی قرار دارد و در آن همراه با استادان احسانی، فایق و مستغنی تا سطح شرح لمعه و مضامین جنبی مقرر شده، مشغول به تدریس هستیم.
استاد وفایی همچنین از سه مدرسه دیگر نام برد؛ مدرسه محمدیه به سرپرستی استاد علیزاده مالستانی، مدرسه توحید به سرپرستی آقای اصغری و حاجی وحیدی و مدرسه اهلبیت به سر پرستی آقای حیات الله حسینی و گفت در هریک از این مدارس عده ای از استادان به تدریس و دیگر خدمات دینی مشغول هستند.
استاد وفایی و همچنین دیگر استادان از نیاز به برنامه های تشوق کننده ای مانند مسابقه کتابخانی، کار آموزی تحقیق و رو آوری طلاب به فن نویسدگی سخن گفتند و گفتند در مجموع این مدارس حدود ۱۵۰ طلبه به تحصیل مشغول هستند و ضمنا ازعدم علاقه خواهران به تحصیل درمدارس علوم دینی در این شهر نیز یاد کردند. وفایی که ازسخنانش پیدا بود درد دینی دارد، مهمترین مسأله جاری مردم را در غزنی و سایر مناطق، کم شدن روز به روز روحانی یاد کرد و گفت این رویداد امر محسوس است و تبعاتی محسوس و عینی به دنبال دارد یکی از این تبعات به تعطیلی کشیده شدن مدارس دینی دربسیاری از مناطق است.
علی شاه فایق نشست علمی با عنوان « غزنی و تمدن اسلامی» با تلاوت کلام الهی آغازشد عصر سر ساعت۳، ساعت سه عصر نشست
حیدر آباد یکی از نواحی نوتأسیس است؛ نو آباد در ضلع شمالغربی شهر غزنی موقعیت دارد و تقریبا به اندازه مساحت قدیمی کل شهر را پوشش می دهد و ساکنان آن اکثرا مهاجران بازگشته به میهن و بی جا شدگان داخلی هستنند و دیوار خانه های شیعه و سنی در کوچه و پس کوچه های آن برهم تنیده است.
ثبت دیدگاه